Articles

Acknowledgement

The news and articles related to animal friends and animal welfare given here are taken from various newspapers, magazines, weeklies, fortnightlies, journals etc. such as The New Indian Express, The Hindu, Deccan Chronicle, The Times of India, Dhinamani, Dhinamalar, Tamil Hindu, Dhinakaran, Dhinathanthi, Dhinaboomi, Dhina Sangu, Urimai Kural, Muthanmai Seithi, Malai Malar, Malai Murasu, Nakeeran, Anantha Vikatan, Thuklak, Junior Vikatan, Kumutham, Kunkumam, Rockfort Times, Cauvery Times, Namma Trichy, Internet, Whatsapp, Facebook etc.

Blue Cross of Trichy on its behalf and on behalf of the voiceless animals friends whole heartedly registers its gratitude to the concerned sources.

Article 1 : HISTORY OF (International) BLUE CROSS

In the year 1897, a group of animal lovers founded Our Dumb Friends League – the original name for Blue Cross – to care for working horses on the streets of London. They bought the first horse ambulance in 1900 to be used on London’s streets for £500, to transport injured animals to hospital. The first animal hospital was opened in Victoria, London in the year 1906, thought to be the first of its kind in the world. It has never once closed its doors to needy animals since.

In 1912, the Blue Cross Fund was launched to help animals during the Balkan War. Blue Cross also helped animals in the First (1914-1918) and Second (1939-1945) World Wars. Blue Cross provided boarding kennels in Blackheath, London, to be used for quarantine purposes during 1945 to help servicemen bring dogs back from overseas, In 1948, national children’s dog shows were launched to encourage children to care for their pets.

In 1958, these animal loving humane people started to be officially known as THE BLUE CROSS and in 1959, a new hospital was opened in Grimsby. After 13 years of hard campaigning, in 1964, the Irish Government was successfully persuaded to ban horse exports.

In 1991, the new Head Office of BLUE CROSS in Burford, Oxfordshire, was officially opened. In the following year, the first animal welfare charity to employ an animal behaviourist to help owners with problem pets was opened.

1997, is the first Centenary of the BLUE CROSS and was grandly celebrated. Another hospital for animals was officially opened in 1999 and in 2006; a new horse welfare centre in Rolleston-on-Dove, Staffordshire was inaugurated. New rehoming facilities were unveiled at Thirsk and Southampton.

In 2012, Blue Cross brand was refreshed in such a way to embrace the changing times, reach out to new supporters and help more pets. As of 2014, 12 rehoming centres, four hospitals and around 50 shops are effectively functioning. 2016 saw the opening of Suffolk rehoming centre, refurbishment of Bromsgrove centre. Newport rehoming and advice unit was opened and in 2017, the new Cwmbran pet care clinic was opened.

In 2018, three more new pet care clinics in Luton, Torbay and York were opened.

Now, the term BLUE CROSS is synonymous for ANIMAL WELFARE throughout the world.

Article 2 : Jeremy Bentham (1748 – 1832)

Jeremy Bentham was an English philosopher, jurist, and social reformer – regarded as the founder of modern utilitarianism. He advocated individual and economic freedoms, the separation of church and state, freedom of expression, equal rights for women, the right to divorce, and the decriminalising of homosexual acts. Bentham was an atheist and he wished to eliminate religion from the mind.

[foogallery id=”1045″]

Animal rights

Bentham is widely regarded as one of the earliest proponents of animal rights. He argued and believed that the ability to suffer, not the ability to reason, should be the benchmark, or what he called the “insuperable line”. Bentham accepted that animals could be killed for food, or in defence of human life, provided that the animal was not made to suffer unnecessarily.

Bentham also thought that we should include animals in our moral thinking; he wrote about them: “The question is not, Can they reason? nor Can they talk? but Can they suffer? in his Introduction to the Principles of Morals and Legislation (1789). Bentham did not base his moral views on a god-given code (such as the “Ten Commandments”). He said that human beings must work out their own morality and he greatly respected the ideas of humanistic Greek thinkers such as Epicurus. He considered that we should base our views on rational evidence and rejected belief in a god. To bring about social reform he said we should “Investigate; Legislate; Inspect.”

Jeremy Bentham was a remarkable man with an enquiring, open mind and a sense of humour. As he grew up he became critical of many things he saw around him in society. Studying law made him disgusted with the state of the law, and he decided to study instead what the law should be. He considered that we should base our views on rational evidence and rejected belief in a god.

He spent his life trying to change things and for nearly 200 years he has been honoured as a reformer and thinker. He was involved in making prisons more humane places; he campaigned for greater democracy and for free education; he was concerned about working conditions and wanted guaranteed employment, a minimum wage, sickness benefit and old age insurance. He helped to bring about laws on children working in factories and a Public Health Act. He spent his life trying to change things and for nearly 200 years he has been honoured as a reformer and thinker. He spent his life trying to change things and for nearly 200 years he has been honoured as a reformer and thinker.

He worked with the famous reformer, Robert Owen, on these matters. In fact, he was calling for the benefits of what is now called the Welfare State over 100 years before they were in fact introduced. He was opposed to empires, and therefore to Britain ruling colonies, and worked with William Wilberforce to achieve the end of the slave trade.

Bentham thought it was unfair and wrong those universities should be controlled by religious bodies and that they were open only to members of the Church of England. So he helped to found University College, London, a Secular College open to all, regardless of personal belief.

Before he died, he said that he wished his body to be used for medical research, but his skeleton, dressed in his own clothes, was to be preserved in University College, so that he could continue to attend meetings there! His clothed skeleton, with sculpted head and hands, can still be seen in a glass case in University College, and is one of their treasured possessions.

Article 3

இன்னிக்கு காலையில கடைத்தெருவிற்கு சென்றேன். அங்கு கடைக்கு எதிரில் ஒரு குப்பைத்தொட்டியில் ஒரு நாய் உணவு தேடிகிட்டு இருந்தது. அங்கு பக்கத்தில் விளையாடிகிட்டு இருந்த சிறுவர்கள் அதை பார்த்ததும் கல்லை எடுத்து எடுத்து எறிந்தனர். அந்த கல் அந்த நாயின் காலில் பலமாக அடிபட்டது. காலில் இரத்தம் சொட்ட ஒட முயன்ற அந்த நாய் வலியிலும் குப்பையில் கிடந்த எதோ ஒரு உணவு பொட்டலத்தை வாயில் கவ்விக்கொண்டு நொண்டிகொண்டே ஓடியது. அந்த சிறுவர்களிடம் இப்படில்லாம் செய்யாதீர்கள் அது பாவம் என்று கூறிவிட்டு ஒரு பிஸ்கட் பாக்கெட்டை வாங்கிக்கொண்டு எனது வண்டியை எடுத்தேன். நாய் சென்ற வழியில் சென்றேன் சிறிது தூரம் சென்றதும் அந்த நாய் ஒரு புதரின் அருகில் நிற்பதை பார்த்தேன். அதை பார்த்ததும் என் மனம் கலங்கியது. அங்கு ஐந்து நாய் குட்டிகள் இருந்தது. அந்த நாயின் குட்டிகள் என நினைக்கிறேன். அது கவ்விக்கொண்டு வந்த உணவு பொட்டலத்தை குட்டிகள் சாப்பிட்டு கொண்டிருந்தன. அந்த நாயின் தாய்மை பாசத்தை நினைத்து கண்கள் கலங்கியது. நான் கொண்டுவந்த பிஸ்கட் பாக்கெட்டை பிரித்து அந்த நாயின் அருகில் சென்றேன். வலியில் அந்த நாயின் கண்களில் இருந்து கண்ணீர் வருவதை பார்த்ததும் என் மனம் வருந்தியது. அதோட கண்ணை பாருங்க உங்களுக்கு புரியும் அதோட வலி. அதுவும் ஒரு உயிர் ஜீவன் தானே. அதற்கு நம்மால் உதவ முடியலைனாலும் பரவாயில்லை இந்தமாதிரி செய்யாதீர்கள். இது ஏதோ சிறுவர்கள் செய்த தவறு தான் ஆனாலும் சில அறிவாளிகளும் இப்படி செய்கின்றனர். அது தவறு என்பதை இனிமேலாவது உணருங்கள். உங்களால் முடிந்தால் உங்கள் தெருவில் உள்ள நாய்க்கு ஒரு பாக்கெட் பிஸ்கட் இல்ல பழைய சோற்றை போடுங்க அது உங்க வீட்டை பாதுகாத்து நன்றியுடன் இருக்கும்.

Article 4

Car வைத்திருக்கும் என்னருமை அன்பர்களே – தற்போது அதிகப் படியான வெய்யிலும், அவ்வப்போது மழையும் எட்டிப் பார்க்கிற காரணத்தால்… இந்த காலச் சூழ்நிலையில் மட்டுமல்ல – என்றுமே வெளியில் சென்று Car-யை நிறுத்தி விட்டு, திரும்ப வந்து இயக்கிச் செல்லும் முன் Car-ன் மற்றும் இதர வாகனங்கள் அடியே சற்று குனிந்து பார்க்கவும்… அடித்தாலும் யாரென்று கேட்க யாரும் முன் வராத நமது தெருக்களின் கூலியில்லா குரைக்கும் பாதுகாவலர்கள் எனப்படும் வாயில்லா அந்த ஆதரவற்ற உயிர்கள், தனியாகவோ அல்லது தன் செல்லக் குட்டிகளுடன் குடும்பத்துடனோ படுத்திருக்கக் கூடும். அதனால் இயக்கியவுடன் நகர்த்தாமல் ஒரு ஐந்தே ஐந்து நொடிகள் மட்டும் பொறுத்திருந்து பின் நகர்த்தும் படி உங்கள் அனைவரின் சார்பாக நம் அனைவரிடமும் வேண்டிக் கேட்டுக் கொள்கிறேன்… இழப்பையும், இறப்பையும் விரும்பாமல் நம்மை எப்படி நாம் காத்துக் கொள்கிறோமோ.., அது போல நம்மால் எந்த ஜீவராசிகளுக்கும் உயிராபத்து தராமல் இருத்தலில் மிக மிக கவனமாக இருக்க வேண்டும்.., இதனால் நாம் எதையும் இழந்துவிடப் போவதில்லை…

Article 5

அன்பால் வீழ்ந்த விலங்கினம் நாய்!

ஏன் “தெரு நாய்கள்” மட்டும் எங்கும் உள்ளது..?

இந்த உலகில் உள்ள அனைத்து விலங்கினங்களும் தனக்கான உணவைத் தானே தேடிக் கொள்ளும் அல்லது வேட்டையாடி உண்ணும்.

ஆடு மாடு உள்ளிட்ட விலங்குகள் மேய்ந்து கொள்ள புற்கள் இலை தழைகள் தங்களை வழங்கி விடுகிறது. ஆனால் இந்த நாய்கள் மட்டும் ஏன் மனிதன் கொடுத்தால் தான் உணவு உண்டு உயிர் வாழ முடியும் என்ற நிலை இருக்கிறது?

உங்கள் வீட்டில் மணக்க மணக்க சமையல் தயாராகிக் கொண்டிருக்கும் போது உங்கள் வீட்டையே ஏக்கத்துடன் சுற்றிச் சுற்றி ஏன் வருகிறது??வீட்டிற்குள் இருந்து யாராவதும் வந்து அந்த உணவிலிருந்து ஏதாவதும் ஒரு சிறு பங்கை தூக்கி வீச மாட்டார்களா என ஏன் நப்பாசை கொள்கிறது..?

சாலையோர கடையிலோ தள்ளு வண்டிக் கடையிலோ நீங்கள் திண்பண்டங்களை ருசித்துக் கொண்டிருக்கும் போது கல்லைத் தவிர வேறெதாவதும் வந்து விழாதா என வெறித்து வெறித்து பார்த்து ஏன் இடையூறு செய்கிறது..?

குறிஞ்சி, முல்லை என நகர்ந்து மருத நிலத்திற்க்கு மனிதகுலம் இடம் பெயருகிறது. மருத நிலத்தில் ஆற்றங்கரையோரம் வயல்களை உருவாக்கி வேளாண்மை செய்து தனக்கான உணவை தானே உற்பத்தி செய்கிறது.

குகையில் வாழ்ந்து பழகியவன் வீடு கட்டி வாழப் பழகுகிறான். சிந்து சமவெளி மனித நாகரீகம் பிறக்கிறது. காடுகளில் இருந்து வந்த மனிதன் இன்று நாகரீக, பொருளாதார, சிந்தனை, அறிவியல், குற்ற வளர்ச்சியில் உச்சத்தை எட்டி விட்டான்.

“தெரு நாய்களுக்கும் இதற்கும் என்ன சம்மந்தம்” என்ற கேள்வி இந்நேரம் உங்கள் மூளையில் கசிந்திருக்கும்.

சொல்கிறேன்….

ஆதிமனிதன் முதன் முதலில் மருத நிலம் நோக்கி வரும் போதும் அவன் மட்டும் வரவில்லை.தனக்கு பயன்படக்கூடிய தன்னால் அடக்கி ஆளக்கூடிய காட்டு விலங்குகளான ஆடு, மாடு உள்ளிட்ட விலங்குகளையும் தன்னோடு அழைத்தே வந்தான்.

அவற்றுள் முதன்மையான விலங்கினம் “நாய்”.ஆதி மனிதனுக்கு முதல் நண்பனே நாய் தான்.

நரி, ஓநாய், செந்நாய் குடும்ப வகையை சேர்ந்தது தான் நாயும். அவற்றைப் போல நாயும் ஒரு வேட்டையாடும் காட்டு விலங்கு தான். அவைகளுக்கு இருந்த எல்லா குணமும் நாய்க்கும் இருந்தது.

ஒரு குணம் மட்டும் அதிகமாக இருந்தது. அது தான் நாயை இன்று தெருவில் அலைய விட்டிருக்கிறது. அது தான் அன்பும் நன்றியுணர்வும்….. அன்பால் வீழ்ந்த விலங்கினம் நாய்…

ஏன் தெரு மாடுகள் இல்லை?

ஏன் தெரு ஆடுகள் இல்லை?

ஏன் தெருக் கோழிகள் இல்லை?

ஏன் தெருப் பன்றிகள் இல்லை?

ஏன் “தெரு நாய்கள்” மட்டும் உள்ளது?

ஆடு மாடுகளின் காம உணர்வு மதிக்கப்படுமளவிற்க்கு நாய்களின் காம உணர்வு ஏன் மதிக்கப்படாமல் இழிவு படுத்தப்படுகிறது? ஏன்?????….. .

ஆடுகளின் இறைச்சியும், மாட்டுப் பாலும், கோழி முட்டை மற்றும் இறைச்சியும் ஆதிகாலம் முதல் இன்று வரை மனித குலத்திற்கு தேவைப்படுகிறது. மிகப்பெரிய சந்தையாகவே உருவெடுத்திருக்கிறது.

எலித் தொல்லைகள் நமக்கு இருக்கும் வரை பூனை பாக்கியசாலி தான். ஆனால், அன்பைத் தவிர வேறு எதையுமே கொடுக்க முடியாததால் கை விடப்பட்டு தெருவில் அலையும் தகுதியை நாய் பெற்று விட்டது.

வேளாண்மை நேரம் போக மீதமுள்ள நேரத்தில் முயல், காட்டுப் பூணை போன்றவற்றை மனிதன் வேட்டையாட பொழுது போக்கிற்காக நாய் தேவைப்பட்டது.

இன்று வேளாண் செய்வதே போராட்டமாகவும் மீத்தேன், கெயில், ஹைட்ரோ கார்பன், காவிரி உரிமை என போராட்டமே வேளாண்குடிகளுக்கு பொழுது போக்காக ஆகி விட்டது.

வீட்டைக் காவல் காக்கும் இடத்தை சீ.சீ.டீவிகள் நிரப்பியதால் வீட்டின் மதிப்பிற்கேற்ப்ப சில வீடுகளில் நாய் வீட்டிற்கு உள்ளேயும் சில நாய் வீட்டிற்கு வெளியேயும் போனது. பல நாய்களுக்கு தெருவே வீடாகிப் போனது.

மனிதன் social animal (சமூக விலங்கு) என்றால் நாய் கிட்டத்தட்ட semi social animal ஆகி விட்டது. உங்களோடு அதற்கு பேச மட்டும் தான் தெரியாது. உங்கள் மொழியைப் புரிந்து கொள்ளும்,. நீங்கள் பேசுவதைப் புரிந்து கொள்ளும்.

உங்கள் நண்பர் யார் பகைவர் யார் எனத் தெரியும். உங்கள் வண்டியின் சத்தத்தை இரண்டு கிலோ மீட்டருக்கு முன்பே கணித்து வாலாட்டத் தெரியும். உங்கள் குழந்தை அழுதால் ஓடிவந்து சன்னல் ஓரத்தில் அவ்…அவ்…அவ்…என சிணுங்கத் தெரியும்.

உங்கள் வீட்டு வாண்டுகள் அடித்தால் திருப்பித் தாக்காமல் விளையாட்டு காட்டத் தெரியும்.

உங்கள் வீட்டில் அக்காவோ தங்கச்சியோ வரைந்த கோலத்தை மிதித்து திட்டு வாங்கியிருக்கும் ஆனால் அவள் திருமணமாகி சென்று விட்டால் மூலையில் படுத்து கவலைப்படும்.

வெளியூருக்குப் போய் வந்த நம் அப்பாவை பார்ததும் முன்னங்கால்களைத் தூக்கி மாரில் வைத்து தாடையை நக்கும். வாலை ஆட்டிக் கொண்டு மளிகைக் கடைக்கு அம்மாவோடு கூடவே போய்விட்டு வரும்.

உங்களுக்கு யாரின் மூலமாவதும் தீங்கா?.. ஒரு கை பார்த்து விடும். இவை அத்தனையையும் செய்ய அடைக்கலமாக ஒரு வீடு எல்லா நாய்களுக்கும் கிடைப்பதில்லை.

அப்போ, வீடு இல்லாத நாய்களின் நிலை???

வீடு கிடைத்தவை செல்லப் பிராணியாகி விடுகிறது. வீடு கிடைக்காதவை சமூகத்தால் தொல்லை என பார்க்கப்படுகிறது. பார்க்கும் இடமெல்லாம் கல்லடி படுகிறது.

தெருநாய்கள் அடி வாங்குவதற்காகவும், வண்டியில் அடிபட்டு சாகவும் படைக்கப்பட்டதாக பார்க்கப்படுகிறது. பெரிய நாய் தெருவில் அடிபட்டுச் சாக, நாய்க்குட்டிகள் அதைத் தேடி அலைந்து கொண்டேயிருக்கும்.

தெருவில் அலைந்து அலைந்து
வியர்வையை விட இரத்தமே அதன் உடம்பின் மீது வழிகிறது. உணவுக்கு வழியின்றி பசியில் ஏங்கி ஏங்கி எச்சிலே அதற்கு இரத்தமாக உடம்பில் ஓடுகிறது.

இது அத்தனையும் நடந்து கொண்டிருக்கும் அதே தெருவில் காட்டிலிருந்து அது நம்பி வந்த மனிதகுலம் எந்த சம்மந்தமும் இல்லாமல் பரபரப்பாக போய்க் கொண்டிருக்கும்.

அவர்களுக்கு ஏறெடுத்து பார்க்கக் கூட நேரமில்லை என்பதை விட ஏறெடுத்து பார்த்தாலும் அலட்சியமே மறுமொழியாக இருக்கும் என்பதை உணரும் தெரு நாயின் நிலை என்னவாக இருக்கும்?

ஒரு விலங்கை வேறோடு இடம் பெயர்த்து அடியோடு அதன் குணத்தை, உணவு முறையை மாற்றி வைத்தது யார் தவறு?

அதற்கும் மாட்டுப் பாலுக்கும் என்ன சம்மந்தம்? அதை அவைளுக்கு உணவாகக் கொடுத்தது யார்? தற்போது அவைகளுக்கு அதைத் தர மறுப்பது யார்?

ஆனா பாருங்க நன்றி கெட்ட நாய் என்ற சொல்லாடலை “நாம்” வைத்திருக்கிறோம். என்ன ஒரு முரண்?அவைகளுக்கு ஆதரவா இருக்க வேண்டியது யார் கடமை?..

சுற்றுலாவிற்க்கு செல்லும் போது அங்குள்ள விலங்குகளுக்கு உணவு காெடுக்க வேண்டாம் என சொல்வது இதற்காகத் தான்.தெருநாய்களால் இன்று காட்டிற்குச் சென்று வாழவும் முடியாது. நாட்டிற்க்குள் வாழ ஆதரவும் கிடையாது. தனக்கான உணவை அடைந்து கொள்ளவும் தெரியாது. அதனால்தான் நீங்கள் சாப்பிடும் போதும் தெருவில் நின்று உங்கள் தட்டையே வெறித்துப் பார்த்து நாக்கைத் தொங்க போட்டுக் கொண்டிருக்கிறது. அதன் நாக்கில் இருந்து சொட்டச் சொட்ட வழிவது எச்சில் அல்ல. கைவிடப்பட்ட ஓர் விலங்கின் கண்ணீர். உங்கள் உணவை பரிமாறி அதைத் துடையுங்கள்.